Czasem cię opuszcza ta nadzieja którą karmisz się 

Znów się boisz jutra choć i po nocy będzie dzień 

Chciej zapomnieć o swych kochankach co przyszli i odeszli 

A przyjaciel łykał z tobą łzy 



Gdy nawet cię opuszcza anioł stróż wtedy jesteś sam 

Nie wiesz dokąd pójść masz choć przyjaciel czeka na twój znak 

Z ludzi tak już jest opuszczają cię przyszli i odejdą 

Lecz przyjaciel nadal łykał łzy 



Gdzieś tam za horyzontem wstaje nowy dzień 

Spojrzy ci prosto w oczy słońcem strach opuści cię 

Spójrz nas już nie lęka to co jest nieznane 

Bo w przyjaźni silni mamy siebie nawzajem 



Przyjaciele więc nie opuszczą cię przyszli by nie odejść 

Zawsze będą z tobą łykać łzy 
























Cisza nic nie słychać 

prócz bicia mojego serca 

dzisiaj jest ta chwila 

że szczęśliwa jestem nie ja 



Gdyby ból co czuję 

mógł uskrzydlać 

byłabym aniołem 

od jutra 

gdyby ten ból co czuję 

mógł rozjaśniać 

byłabym w oknie twym 

jak gwiazda 



Dziwi, dziwi, dziwi, dziwi 

na ziemi takie piekło 

dziwi, dziwi, dziwi, dziwi 

że jeszcze dziwi mnie jak dziecko 

dziwi, dziwi, dziwi, dziwi 

że jeszcze serce mi nie pękło na pół, na pół 



Gdyby ból co czuję 

mógł uskrzydlać 

byłabym w oknie twym 

cieniem anioła stróża 

gdyby ten ból 

mógł w wodę mnie zmienić 

spadałabym już na twą głowę 

strumieniem 



Dziwi, dziwi, dziwi, dziwi 

na ziemi takie piekło 

dziwi, dziwi, dziwi, dziwi 

że jeszcze dziwi mnie jak dziecko 

dziwi, dziwi, dziwi, dziwi 

że jeszcze serce mi nie pękło na pół, na pół